Hallo, ik ben Janos.

Ik heb de ziekte van Parkinson en ik hou van grillen in de buitenlucht. Die combinatie gaat niet altijd vlekkeloos. Soms mors ik wat of laat ik iets vallen, maar in de buitenkeuken is dat gelukkig geen probleem. Onze twee Keeshonden houden alles namelijk goed in de gaten. 🙂

In de buitenkeuken achter de gril kan ik op mijn eigen tempo bezig zijn met het maken van lekker eten. Dat geeft me rust. Door mijn Parkinson vergeet ik steeds meer. Veel van mijn oude recepten weet ik niet meer uit mijn hoofd en ook de ingrediënten of de juiste verhoudingen schieten me soms niet meer te binnen. Het gevoel dat ik vroeger had bij koken ben ik voor een deel kwijtgeraakt.

En daar komt grillen om de hoek kijken. Een mooi stuk vlees, een beetje zout en vuur. Zo simpel als wat. Groenten erbij, een aardappeltje, champignons, een pepertje en een uitje – die mijn vrouw meestal klaarmaakt. Soms gaan er ook wat houtsnippers op de grill voor een heerlijke rooksmaak.

Terwijl het eten rustig gaart, geniet ik van de natuur, een drankje en het gezelschap om me heen. Dat zijn de momenten waarop ik even rust vind. Parkinson is elke dag een uitdaging, maar achter de grill voel ik me niet alleen patiënt. Daar ben ik vooral iemand die geniet van het buitenleven en van lekker eten.

Grillen gaat niet altijd zonder morsen, maar wel altijd met plezier. “En mocht er toch iets op de grond belanden… dan staat onze viervoetige schoonmaakploeg al paraat.”